Oregon Trail: 9. Seattle - poort naar de Pacific

Bainbridge Island

Het is een hele toer om de oversteek met de pont over de Puget Sound te maken.

We rijden met Ed’s auto naar de aanlegsteiger, maar door de drukte bij de markten rond de haven en wegwerkzaamheden vinden we moeizaam onze weg. De overtocht duurt ruim een half uur en de wind over het water voelt fris aan. We laten het grote reuzenrad en de Space Needle steeds verder achter ons en passeren beboste kusten met vakantiehuisjes en jachthavens. We gaan aan land op Bainbridge Island, dat we moeten oversteken om weer op de Peninsula te komen waar we de stadjes Poulsbo en Port Gamble bezoeken. We moeten nog een zee inham oversteken om uiteindelijk in Port Townsend aan te komen. De autorit voert voor een groot deel door bosrijk gebied.

Mainstreet Poulsbo

It takes some time to catch the ferry across Puget Sound. The bustle of the markets and the road works near the harbour make it hard to get at the quay with Ed’s car. The passage itself takes only half an hour and the wind feels fresh, while the Ferris Wheel and the Space needle is getting far behind us. We land at Bainbridge Island, he coast is crowded with lodges and marina’s between wooded hills. From there we get to the Peninsula itself to visit a few towns there, and cross another ocean inlet to get at Port Townsend.

Noorse uitstraling - Scandinavian look

Poulsbo is een kleine stad van Scandinavische oorsprong, in het begin bijna exclusief Noors, later ook gemengd met Hollandse en Duitse immigranten. Aanvankelijk werd er vooral Noors gesproken, maar toen er in de tweede wereldoorlog een scheepswerf kwam werden er huizen gebouwd voor 300 arbeidersfamilies en werd Engels de voertaal. Het is nu een vakantieplaats, veel ruimte voor aanlegsteigers en parkjes. De hoofdstraat doet toeristisch en popperig aan. Er zijn veel kleine, vaak lutherse kerken. We kopen broodjes voor onderweg bij bakker Sluis en we genieten koffie en appelstrudel bij een Deens café.

First Poulsbo, a small town of Scandinavian origin, first Norwegian, later mixed with German and Dutch immigrants. The common language was Norwegian, but turned into English as in the second world war a shipyard was established, labourers were employed and more houses were built. It is now a resort with much space for quays and little parks. Main Street looks a little tiny and tourist. There are small churches, often Lutheran. We buy buns for lunch at Dutch bakery Sluis and enjoy a Danish Apple strudel.

Port Gamble ligt niet ver weg, aan een baai en een kanaal. Het is gesticht door ondernemers uit Maine in New England, helemaal aan de andere kant van het continent, die de plek via de Oceaan aanvoeren. Ze hadden al gauw door dat er hier veel hout nodig zou zijn voor de bouw van huizen en fabrieken, en bos was er genoeg. En ze lieten mensen overkomen uit hun geboortestreek, niet over land, maar over zee, mensen die wisten van houtkappen, zagen, verwerken en handel.

Bedrijvigheid aan de haven - Business at the harbour

Ze vestigden een houtzagerij en stichten een compagnie voor handel en industrie. Voor de arbeiders die ze aantrokken werden huizen gebouwd in New England stijl, om het een beetje op thuis te laten lijken. Zo bleef het dorp lange tijd een unincorporated town, een dorp dat aan de compagnie behoorde. De mill werd in de jaren zestig gesloten, het dorp werd cultureel erfgoed. Wij wandelen door de hoofdstraat naar de haven, zien fraaie huizen met ruime tuinen en tuinhekjes, vaak zijn er toeristische winkeltjes in gevestigd. Dicht bij de haven is een groot warenhuis, die iets heeft van een museum. Het dorp heeft een compleet andere sfeer dan Poulsbo.

New England Style

Port Gamble is not far away. It has been founded near a bay and a canal by entrepreneurs from New England. They came by ship all the way around the continent. They soon understood much timber would be needed for building houses and factories. They had people coming over from their region in Maine for logging, sawing and trade. One established a sawing mill and founded a company for trade and industry. They built New England style houses for the workers, to give them a home feeling against homesickness. Their town was long “unincorporated” and belonged to the company. In the years of 1960 the mill was closed and the village became a “historical landmark”. We walk Main Street to the harbour, admiring the gentle houses with gardens and fences, often occupied by tourist shops. Near the harbour there is a department store and a museum at once. Port Gamble has a very different atmosphere from Poulsbo.

Van Port Gamble steken we opnieuw over, nu naar Port Townsend, drie kwartier rijden.

Aanlegsteiger in de haven van Port Townsend
Landing stage in Port Townsend

Het ligt direct aan de Strait of Juan de Fuca, de directe vaarroute naar de Oceaan; aan de overkant ligt de Canadese stad Victoria. De stad werd gesticht in 1851 vanwege de goede aanlandingsmogelijkheden en kreeg de status van City of Dreams: alles zou er mogelijk zijn, de haven zou uitgroeien tot de belangrijkste van de Westkust: er werden pelzen, bont, hout verhandeld maar ook het pas ontdekte goud en zilver werd aan land gebracht. Er

verschenen banken, een postkantoor, een politiepost en twee theaters en prachtige villa’s en woonblokken in Victoriaanse stijl. En de stad zou met het spoor verbonden worden in de jaren 1880. Maar door recessie zakte de economie in en kwam er geen railverbinding. De stad had van langdurige neergang te lijden, maar bleef toch overeind, mede door toerisme en een internationaal filmfestival. De stad ligt er nu opgeknapt bij en heeft een nostalgische uitstraling door de roestbruine kleur van veel baksteengevels met geschilderde reclames en de paleisachtige Victoriaanse panden. We lunchen in een mooi opgeknapt nostalgisch pand met uitzicht op het Rose Theatre. Bij de haven speelt een band uit San Francisco, waarvan de leden met hun families helemaal op de fiets hierheen zijn gekomen, een gigantische onderneming want de afstand is zeker zo’n 1000 mijl.

From here we head for Port Townsend at three quarters of an hour driving. It is situated directly at the Strait of Juan de Fuca, the main ship route from Puget Sound to the Ocean, and across the Canadian Victoria. The city was founded in 1851 for its landing facilities and therefore became “City of Dreams”. The harbour would grow and become the most important of the West Coast because the trade of fur, beaver skins, timber an lately gold and silver. A post office, a police department, several banks, two theatres, hotels, villas and apartment buildings were built in short time, many in Victorian style. The city was scheduled for a railway connection around 1880, but a recession caused a downward economy and thus the railway was cancelled.

Pompeus appartementengebouw - Pompous condominium

The city was troubled severely by this long time economic downturn but in the end could stay afloat, and a modern film festival. Now the city looks bright and nostalgic with the rust brown colour of brick fronts with many painted commercials and Victorian palaces. We take lunch in a retro looking restaurant, looking at the Rose Theatre. A band from San Francisco is playing at the harbour front, the musicians and their families have arrived on their bike, which means a respectable distance of about 1000 miles!

Gebouwen aan Main Street

Als de stad verlaten wil ik bij een benzinepomp een petje met Amerikaanse vlag kopen voor mijn kleinzoon. Maar de Japanse eigenaar komt met een zak Navy caps die hij niet meer verkoopt en geeft me er een paar mee, voor niks. Het maakt ook niet veel uit waar je hier mee loopt, als het maar patriottisme uitstraalt. En mijn kleinzoon zal er maar wat blij mee zijn! Sinds WO II is de Navy prominent in deze streek met diverse bases en scheepswerven. Op de terugweg komen we langs zo’n indrukwekkend slagschip via een omweg. We raakten in een levendig gesprek over Amerikaanse geschiedenis waardoor we de juiste afslag misten.

Main Street buildings

Leaving town I look in vain for a cap with American flag for my grandson, at a gas station. The Japanese owner offers me a few Navy caps instead, they are leftovers and I get them for free. It does not matter here, as long as it stands for patriotism. My grandson will love it. Since World War II the in this area with basis and yards. Later we pass by a huge battleship.

Marine haven - Navy base

Dit bezoek aan drie plaatsen in een geïsoleerd en waterrijk gebied laat ons iets zien van de diversiteit aan volksgroepen die zich vestigden in het “nieuwe land”: de Scandinaviërs die zich thuis konden voelen in een bosrijk gebied vol meren, baaien en kusten en een levenswijze konden voortzetten van bosbouw, landbouw en visvangst. Hetzelfde geldt voor

de New Englanders die hun company stichtten voor levensonderhoud en hun levensstijl kopieerden. De stedelingen van Port Townsend werden vooral aangetrokken door handelsmogelijkheden en de beloften van het verkeersknooppunt. Ze zagen waarschijnlijk een New York aan de Westkust voor ogen. Maar het liep anders. Drie verschillende uitlopers van de Oregon Trail, gehoor geven aan de roep van nieuwe mogelijkheden, ook al liep die route soms over zee.

This day in a “waterland” shows us the diversity of people who settled in this “promised land” or land of their dreams. The Scandinavians could feel home between woods, lakes, bays and continue a living of forestry and logging, agriculture and fishing. The New Englanders founded companies for livelihood and copied their home way of living. They found a country almost like theirs. The townsmen of Port Townsend felt attracted by trade and the promises of a future traffic node. They may have had in mind a New York City at the West Coast. With all these prospective we witness three variants of the Oregon Trail. Thousands and thousands heard the call of a new perspective and promise of a better life.