Oregon Trail: 13. Seattle smaragdgroene stad

Een nieuw bezoek in september 2017 Again in town in 2017

Washington University - Seattle Center en Museum Pop Culture -
Alaskan Way - Chinatown

Ik vloog van Portland naar Seattle, en passeerde onderweg Mount St.Helens. Deze vulkaan is betrekkelijk recent actief geweest. Ik was op weg naar Portland opnieuw dicht langs Mount Hood gekomen en wilde nu ook graag deze berg van dichtbij zien. Eerder dan ik had verwacht kwam de berg in beeld. Maar het weer was tamelijk heiïg en daardoor tekende de berg zich niet scherp af.

Burien center

Mike wachtte me op en nam me mee naar zijn appartement om me op te knappen. Na een lichte lunch. begaven we ons op weg naar Washington University waar hij tussen 1977 en 1980 studeerde. Het was een zeer warme dag en een feestdag bovendien, Labor day. Bussen reden er beperkt en we waren ruim anderhalf uur onderweg van Burien, de voorstad waar hij woont, naar de campus in het noorden van de stad via een railverbinding. De campus is mooi gesitueerd in een parkachtige omgeving op de flanken van het heuvellandschap. Veel gebouwen zijn opgetrokken in Tudor en Neogotische stijl of meer moderne varianten. Het is er nog niet erg druk, het academisch leven moet nog beginnen.

On my flight from Portland to Seattle I passed Mount St.Helens. I would like to catch this recently active volcano in my eyes, but unfortunately the air was pretty hazy and cloudy so it appeared not very sharp. At Seatac Airport I was meeting my friend Mike who took me to his

Complex huurwoningen in Burien - Apartment blocks Burien

apartment in Burien. It was Labor day, so busses were less frequent. After refreshing and a quick lunch we left for Washington University, in a northen suburban part of Seattle. Mike studied here science from 1977-1980. The campus has a romantic layout with nice Tudor or Neogothic style buildings or modern varieties. Academic life is about to start, the atmosphere is easy going and not very studious. There are more visitors strolling than students.

De tweede dag besteedden we voor het grootste deel in Seattle Center aan wat er over is van de World Expo in 1962, waarvan ik me nog enthousiaste reportages herinner, met name van de Space Needle en de Monorail. De laatste bestaat slecht uit een lijn met alleen een begin- en eindpunt, een non-stop verbinding vanuit het centrum. De inwoners wilden destijds geen uitgebreider netwerk. Wij maken van het treintje gebruik en suizen tussen hoge gebouwen en dwars door het Experience Music Project dat Frank Gehry later bouwde op het festivalterrein, naar de eindhalte aan de voet van de Needle. Tegenwoordig heet dit Project Museum of Pop Culture, kortweg MoPOP.Museum Het Park is nog steeds een populaire bestemming voor dagjesmensen. Erf zijn ook nieuwe uitingen van kunst te bewonderen.

Paviljoen natuurwetenschappen -
Pavillion of science and natural history

Ik herken een tweede "landmark", te herkennen aan doorzichtige bogen, een paviljoen voor de ontdekkingen van de natuurwetenschap, het Pacific Science Center. Ik laat me door de lift naar het observatorium van de Needle vervoeren, en zie van bovenaf neer op de stad en de omgeving. Jammer dat het zo heiïg en grijs is, dat beperkt de vergezichten en verhindert de blik op Mount Rainier.
Wel wordt me een blik gegund op enkele meren, de havens en het industriegebied en de verder gelegen Puget Sound. We gebruiken de lunch in een grote hal met diverse eetgelegenheden voor wereldgerechtern.

I remember enthousiast reports of Seattle World Fair in 1962 with the Space Needle and the monorail.Our second day takes us to the downtown stop of the special connection with the Fair area, and there is only one more stop at the end. The Seattle population agreed on this particular line but voted against further extension throughout the city. For me the ride is quite spectacular passing high rises above street level and the colorful world of Franks Gehry's Experience Music Projdect, ending at the base of the Needle. The project is now referred tot as Museum of Pop Culture, shortly MoPOP.
It still is a popular purpose for visitors. I recognize a second landmark, a palace of science and natural history with high transparant arches.
A fast escalator takes me to the observatory of the Space Needle and there I get a wide panorama of the harbors, the lakes, the industrial areas, Puget Sound and the hills and neighborhoods. Too pity that we can envision Mount Rainier today because of hazy weather. I recognise a second landmark, the Pacific Science Center

Na afloop maak ik een rondgang langs en een blik binnen in MoPOP, het museum voor de popmuziek. Het is een constructie die je vergelijken is met het bekende Guggenheim museum in Bilbao. De wanden van het gebouw golven in wijde en diepe plooien naar beneden en verschieten telkens van kleur, variërend van zilvergrijs tot fel oranje, geel en blauw. Een fascinerend gebouw, vooral als je een trein door dit gordijn ziet schuiven.

After lunch I walk around and inside MoPOP, more recently added to this area. The construction of this museum of pop music is comparable to the Guggenheim in Bilbao by the same architect. The walls are waving down like wide folds of a large mantle. They change colors often, varying from silver grey to bright orange, yellow and blue. Fascinating is to see trains coming through this colorful curtain.

Terug in het centrum passeren we enkele interessante historische en qua architectuur interessante gebouwen, op weg naar Alaskan Way langs het waterfront van de PugetSound, met zijn pieren, aanlegsteigers, boothuizen, veerboten, eethuizen en winkeltjes. Een vervallen en lawaaierige twee verdiepingen hoge snelweg en rommelige parkeerplaatsen daaronder vormen eengrote barrière tussen de stad en het water, maar dat gaat veranderen.

Back in town we find a few nice architectural and historic spot on our way to Alaskan Way. Here we find piers and landing platforms, boathouses and ferries, restaurants and shops - and strolling tourists. A noisy and derelict elevated two level highway, and messy crowded parking lots impede a comfortable walk from downtown to the waterfront, but this is going to change.

We eindigen onze rondgang op het Pioneer Square zoals vorig jaar. We pakken de trein vanaf het ondergrondse station, maar stappen nog uit in Chinatown. Het is een grote wijk met veel Chinese decoraties en een poortgebouw,maar het gaat een beetje verloren in de grote hoeveel zakelijke gebouwen. Maar winkeltjes en restaurants zijn er genoeg. Een vergelijking de Chinatowns van San Francisco en New York gaat echter mank.

We end our route at Old Pioneer Square and take the train there at the subway, but before leaving town we make a stop at Chinatown. It is a mixed business area with commercial buildings and typical Chinese decorations, gates, restaurants and shops. Still the neighborhood does not compare easily with San Francisco or New York.

We nemen afscheid van elkaar tijdens een etentje in een gezellig visrestaurant aangeboden door Mikes beide zussen. De volgende dag begeleidt hij me naar het vliegveld en vergezelt me met een speciale vergunning tot aan de gate.

In this seafood reastaurant in Des Moines, Wa. we meet Mike and his two sisters for a farewell dinner.
Next day he joins me to Seatac Airport, and due to a special permit he can accompany me to the gate.

Meer Foto's - More Pictures

Washington University